Rita Hovink - Laat me alleen
Tekst en muziek: Paolo Dossena, Cesare Gigli, Maurizio Monti en Giovanni Ullu / Vertaling: Gerrit den Braber
(1976)






Laat me alleen
Alleen met al mijn verdriet
’t Is beter dat ik nu geen mensen zie
Niemand, niemand, niemand die me troosten kan
Ik verloor mijn toekomst en mijn doel



Laat me alleen
Alleen met al mijn verdriet
Een glimlach, dat wordt pure parodie
Iemand, iemand, iemand die gelukkig was
En verloor, begrijpt wat ik nu voel



Daar staat zijn laatste glas
Wat sigaretten, zijn laatste boeket
En ik voel zijn hand op mijn schouder
En zijn stem: “Alles komt wel weer goed”
Maar dat kan ik niet geloven
Want dit afscheid was heel anders dan voorheen
Dit was definitief, ik ben nu alleen
En hem had ik zo lief



Laat me alleen
Alleen met al mijn verdriet
’t Is beter dat ik nu geen mensen zie
Niemand, niemand, niemand die me troosten kan
Ik verloor mijn toekomst en mijn doel



Laat me alleen
Alleen met al mijn verdriet
Een glimlach, dat wordt pure parodie
Iemand, iemand, iemand die gelukkig was
En verloor, begrijpt wat ik nu voel



“Ach, het komt toch wel vaker voor
Straks komt je glimlach weer
Ben je hem weer vergeten”
Dat zegt iedereen in mijn omgeving
Maar ik weet: dat is niet waar
Deze tranen drogen niet
Dit gevoel gaat nooit voorbij
Want verdriet om echte liefde
Is te zwaar om mee te dragen
Want hij houdt niet meer van mij



Laat me alleen
Zeur niet tegen mij
Ik mis hem, de wond is nog te vers
Als ik alleen ben, voel ik hem dichtbij



Laat me alleen
Alleen met al mijn verdriet
Het is beter dat ik nu geen mensen zie
Niemand, niemand, niemand die me troosten kan
Ik verloor mijn toekomst en mijn doel



Laat me alleen
Alleen met al mijn verdriet
Een glimlach, dat wordt pure parodie
Iemand, iemand, iemand die gelukkig was
En verloor, begrijpt wat ik bedoel



Laat me alleen









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home