Paul van Vliet - Veilig achterop bij vader op de fiets
Tekst: Paul van Vliet / Muziek: Rob van Kreeveld
(1975)






La lala lala, la lala lala
La lala lala, la lala lala



Ik heb soms van die akelige dagen
Dat alles me te groot wordt en te veel
En wat ik aangehaald heb, kan ik slecht verdragen
En alles wat ik nog moet doen, dat grijpt me naar de keel



Ik word al zenuwachtig wakker
Dat wordt alleen maar erger door dat driftige gejakker
Met een koffer vol verantwoordelijkheid waaraan ik me vertil
En honderdduizend dingen die ik eigenlijk niet wil
En ik moet nog zoveel doen, ik moet nog zoveel doen
Kan ik nou vandaag niet weer eens even net als toen



Veilig achterop bij vader op de fiets
Vader weet de weg en ik weet nog van niets
Veilig achterop, ik ben niet alleen
Vader weet de weg, vader weet waarheen



Ik weet nog hoe het rook, ik weet nog hoe het was
Met mijn armen om hem heen, mijn wang tegen zijn jas
Vader weet de weg en ik weet nog van niets
Veilig achterop bij vader op de fiets



En ik heb zo vaak een onbestemd verlangen
Een zeurderig gevoel van droevigheid
En dat verlangen dat kan dagen blijven hangen
En waar ik ga of lig of sta, ik raak het niet meer kwijt



Niks is leuk en niks is boeiend
Alles is vervelend en mateloos vermoeiend
Een lusteloze, levenloze, wezenloze heer
Die treurig zit te kijken naar de wereld en het weer
En ik moet nog zoveel doen, ik moet nog zoveel doen
Kan ik nou vandaag niet weer eens even net als toen



Veilig achterop bij vader op de fiets
Vader weet de weg en ik weet nog van niets
Veilig achterop, ik ben niet alleen
Vader weet de weg, vader weet waarheen



Ik weet nog hoe het rook, ik weet nog hoe het was
Met mijn armen om hem heen, mijn wang tegen zijn jas
Vader weet de weg en ik weet nog van niets
Veilig achterop bij vader op de fiets









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home