Frans Halsema - Van Eeghenstraat
Tekst en muziek: Tim Moore / Vertaling: Peter de Vos
(1977)






Toen wij de hoop lieten varen, schat
Zocht ik een dak, ja God, je moet toch wat
Ik vond een schamele zolder en dacht schamper: “Hoe kolderiek
Het is kil en tochtig daar, maar geen paniek
Ik zie wel hoe het verder gaat
In de Van Eeghenstraat”



Het doen alsof, het hoeft niet meer
Wij hebben allebei die vrij- en blijheid weer
Het is het best voor ons twee, ook al valt het niet mee vandaag
Maar lig vooral niet wakker met de vraag
Over hoe het mij vergaat
In de Van Eeghenstraat



Nog zie ik in gedachten
Jou voor de deur op me wachten
Toevallig in de buurt dacht je: “Kom, ik ga eens aan”
Buiten droop de regen
Het viel je duidelijk zichtbaar tegen
Je moest weg en voorgoed zag ik je gaan



Er is geen reden voor de minste spijt
Het moois van vroeger is verleden tijd
En alles zal vroeg of later door de tijd wel verwaterd zijn
Net als het ijs op mijn raamkozijn
Waarin ik schreef: “Lieve schat”
In de Van Eeghenstraat



Nog zie ik in gedachten
Jou voor de deur op me wachten
Toevallig in de buurt dacht je: “Kom, ik ga eens aan”
Buiten droop de regen
Het viel je duidelijk zichtbaar tegen
Je moest weer weg en voorgoed zag ik je gaan



Er is geen reden voor de minste spijt
Het moois van vroeger is verleden tijd
En alles zal vroeg of later door de tijd wel verwaterd zijn
Net als het ijs op mijn raamkozijn
Waarin ik schreef: “Lieve schat”
In de Van Eeghenstraat









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home