Frans Halsema - Kinderen
Tekst: Beppe Wolgers / Muziek: Olle Adolphson / Vertaling: Frans Halsema en Michel van der Plas
(1971)






Kinderen leven zich uit in een land
Dat uit regen en plassen en keien bestaat
Als er een tak in een modderpoel drijft
Zien ze boten voorbij varen midden op straat
Met een hoop zand of een goot met wat modder
Of grind, zijn ze rijk
Want bij de put ontstaan echte rivieren
De stoep is een dijk



Ieder klein kind voelt zich rijk met een cent
Of bouwt in bed op een middag een tent
Van zijn laken
En met zijn kussen weet hij er een leeuw bij te maken
Wonderen, iedere dag in het land van de mensen



Twintig jaar terug zag ik zelf in mijn bed
Nog een zeilschip dat ’s nachts naar Amerika voer
Dwars door de wolken en vlak langs de maan
Met mijn opa voorop en ikzelf aan het roer
Waar bleef het jochie dat vuurstenen spaarde
En hield van zoethout
Waarom ben ik niet meer bang en verlegen
Ben ik dan al oud



Toen hielden engelen naast mij de wacht
Nu zien mijn kinderen ze zelf in de nacht
Op de gordijnen
Ik krijg het koud als ik denk dat dat eens zal verdwijnen
Jezus, waarom worden kinderen ooit grote mensen









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home