Conny Vandenbos - In Den Haag is een laan
Tekst: Michel Delpech / Muziek: Jean-Michel Rivat en Claude Morgan / Vertaling: Herman Pieter de Boer
(1975)






Het begon zo gewoon
’k Nam de trein met mijn zoon
Want dat wou hij zo graag
Waar ik als kind had gewoond
Moest een keertje vertoond
En dat was in Den Haag
In de tram naar die laan
Keek ik stil uit het raam
Mijn zoon trok aan mijn mouw
Hij vroeg: “Zijn we d’r gauw”
En ik zei per abuis
“Bijna thuis”



In Den Haag is een laan
Zo vreemd en ongewoon
Ik heb er laatst gestaan
Met mijn zoon
Ik wou het nog eens zien
Dat huis op nummer tien
Van toen
Toen was het een paleis
Maar nu opeens niet meer
Zo nietig en zo grijs
Niet als weleer
En ook die dooie deur
Was niet die mooie deur
Van toen



Ik stond daar verdwaasd
Maar mijn zoon keek verbaasd
Naar dat Haagse perceel
En hij zei wat ik zei
Toen ik klein was als hij
“Wat een kasteel”
Ook al was het niet waar
Ik streelde zijn haar
En zei: “We gaan maar gauw”
Ik pakte zijn hand
We zochten het strand
En de hemel was blauw



In Den Haag is een laan
Zo vreemd en ongewoon
Ik heb er laatst gestaan
Met mijn zoon
Ik wou het nog eens zien
Dat huis op nummer tien
Van toen
Toen was het een paleis
Maar nu opeens niet meer
Zo nietig en zo grijs
Niet als weleer
En ook die dooie deur
Was niet die mooie deur
Van toen



In Den Haag is een laan
Zo vreemd en ongewoon
Ik heb er gestaan
Met mijn zoon
Ik wou het nog eens zien
Dat huis op nummer tien
Van toen
Toen was het een paleis
Maar nu opeens niet meer
Zo nietig en zo grijs
Niet als weleer
En ook die dooie deur
Was niet die mooie deur
Van toen









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home