Herman van Veen - Een ochtend vol van liefde
Tekst en muziek: Leonard Cohen / Vertaling: Rob Chrispijn
(1969)






Een ochtend vol van liefde
In een liefdevol seizoen
Jouw haar bloeit op het kussen
Als een gouden, zijden bloem
Liefde groeit steeds eender
Aan ons was niets unieks
En het einde was geen drama
Al had het iets klassieks
Je ogen worden waziger
Je mond raakt uit model
Je mompelt zacht: “Het spijt me”
Oh, hoe zeg ik zo ooit: “Vaarwel”



En we zijn er nou echt bijna
Want de straat loopt op zijn eind
Luister naar de echo
Hoor hoe elke voetstap rijmt
Je raakt mij nu nooit meer kwijt
Mijn liefde neem je mee
En ik bewaar de jouwe
Als een zilveren collier
Denk niet dat je tranen voelt
Het zonlicht is zo schel
En prikt steeds in je ogen
Oh, hoe zeg ik zo ooit: “Vaarwel”



Een ochtend vol van liefde
In een liefdevol seizoen
Jouw haar bloeit op het kussen
Als een gouden, zijden bloem
Weinig is er over
De lente kwam en ging
Wat blijft dat is een foto
En de herinnering
In je ogen blinkt de spijt
We speelden nooit een spel
Maar waarom beeft je stem zo
Oh, hoe zeg ik je ooit: “Vaarwel”









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’60                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home