Frans Halsema - Sandra
Tekst: Michel van der Plas / Muziek: Rogier van Otterloo
(1966)






Heel de week speelt ze door zijn gedachten
Heel de week mist hij haar stem en haar lach
Zes dagen lang kijkt hij uit naar die ene
Korte, maar zekere zaterdag



Zaterdag is er dan eindelijk die middag
Wat zal ze aan hebben, komt ze te laat
Zaterdag, klein en nerveus in zijn auto
Wacht hij haar op in de hoek van de straat



Daar komt ze aan, hip en lang met haar krullen
Weg is die angst van ze komt niet misschien
Zaterdag is het en blij zit hij naast haar
Zaterdag mag hij Sandra zien



Iedere keer moet hij toch even wennen
Wil hij iets lief zeggen, weet niet goed hoe
Aarzelt: “Wat zullen we” en ze zegt vleiend
“Artis weer pappa en Cineac toe”



God zij dank lacht ze, praat ze, vertelt ze
De meester is duf en de poes is weer zoek
Ongemerkt rijdt hij harder dan anders
En hij ziet klokken op iedere hoek



Zo heeft de rechter beslist en vier uur
Is er voor hem in een vast stramien
Zaterdag is zijn alimentatie
Zaterdag mag hij Sandra zien



Sandra ronddansend in Artis en daarna
Sandra doodstil in de Cineac
Onder de tekenfilm, in het veilige donker
Stopt hij een riks in haar mantelzak



Daarna een ijsje en daarna nog cola
Hij neemt er ook een, maar ’t smaakt hem niet best
’t Laatste half uur, er is niks meer te zeggen
Rijden ze zomaar wat rond door Nieuw-West



Zes uur zet hij haar af op het hoekje
Denkt: “Veel te wijs voor een meisje van tien”
Zaterdag laat heeft hij te veel gedronken
Volgende week mag hij Sandra zien









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’60                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home